مراتب تسلیات عمیق خویشرا نسبت این ضایعه به محترم ولی محمد زیارمل برادر, متباقی اعضای محترم خانواده , اقارب و دوستان آنمرحومی ابراز داشته صبر جمیل را برایشان آرزو میدارد

روانش شاد باد

انجمن فرهنگی میهن

گتنبرگ ـ سویدن

پیرامون مصاحبه ی اختصاصی فرید مزدک با رادیو بی بی سی

اندیشمند عزیز و صاحب نظر در علوم و فلسفه های معاصر؛ جناب محمد عالم افتخار!

خداوند عزو جل ؛ بهشت را در زیر پای وی نهاد و رضای خود را در رضای وی قرار داد و نامش را مادر نهاد

دعایش را مورد استجاب و آزارش را ما یه عتاب گردانید و لبخندش را سیمای از محبت و دستانش را رهنمای عطوفت نمود

اشک اش را مشکل کشا و وجودش را ادامهء دنیا ساخت و در کلام خود در وصفش پرداخت.
بعد از خدا اگر سجودی دیگر میبود به یقین که بر مادر میبود؛ که وی فرشتهء بر مصلای شب است که تسبیح کنان لالایی میخواند و ذکر خیر میراندو با دلی آکنده از محبت مشعل گونه میسوزد و پرورش فرزند میکند.
هیچ گلی رضوان بوی وفای وی را نمیدهد و هیچ مو جودی  به مقیاس محبت وی انیس نمیباشد.
انبیا ؛ اولیا و بزرگان که همه از مادر متو لد شده اند به پاس زحمات و الطاف مادر در ادوار مختلف تو صیفات متعددی از مقام والای مادر نموده اند ، تا راهیان راه زنده گی این مشعلدار را بستایند.و بدانند که مادر ملائکهء است  جلیل و مو جودیست بی بدیل.

آری!  دست حوادث مادران را از فر زندان فا صله داد و فراق را سد وصال گردانید و حوادث دلخراش و جا نیان اوباش بسی مادران را در سوگ فرزند و بسی فر زندان را در فراق مادر گر فتار کردکه ازین داغها  در باغها ی سینه ها از فرش تا عرش شاکی و حا کی گردید.
در تقویم های جهان ؛  هر کشوری یک  روزی را به روز مادر مسمی گرانیده اند , با وجودیکه هر روز؛  روز مادراست و خوش به سعادت کسانی که این مو جود ملکوتی در محضر شان قرار دارد و از حضورش فیض میبرند .خداوند همه مادران را در پناه خود قرار دهد و از رنج و تعب بدور داشته باشد و آنعده مادرانی را که جهان را وداع کرده اند اجر جزیل عنایت فر ماید.
بیاد دارم که بخاطر دیدار این فر شته انس ( مادر) قلبم چنان می تپید که از صدای ضربانش ندای مادر را می شنیدم و دریغا که در مهاجرت و امکانات نا محدود محصور بودم و نتوانستم به این آرزوی قلبم نا یل آیم فقط حضرت قلم دستگیر من شد و و فراقنامه ء در مجموعه شام غزل نگاشتم که به روح پاک مادرم اهدا میدارم

فراق نامه        

      22 مارچ سال 2000- تاشکند – اوزبیکستان

از آن ز مان که فراقم ربوده صبر و قرار             به درد و غصه شدم مبتلا به لیل و نهار
ز چرخ فتنه کنم شکوه یا ز طالع و بخت               که دور کرده ترا از من و مرا از یار
کدام یار؟ همان یار جان برابر من                      که دیده اش به در افتاده از پی دیدار
صبا چو بگذری بر مادرم سلامم گو                 رسان ز حالی منی خسته نامه و اخبار
بگو که طا قت من طاق شد درین ایام                چو گشته راه عبور و مرور من دشوار
پرنده گان مها جر چو هر کجا خواهند               کنند نغمهء پرواز سال چندین بار
من از پرنده ضعیفم که بی پرو بال ام               به پاه و دست توانگر نمیتوانم کار
زمین که مال خداوند گار رحمان است              به هر سرش یکی گردیده صا حب و سردار
برای دیدن مادر به ویزه محتاج ام                  به هیچ دین و شریعت نباشد این کردار
گناه جنگ وطن یا سر من افتاده؟                    که نام من شده افغان و نسل من اشرار
به هر چمن که سرودم نوای هجران را           پرید بلبل و گل خفت و شد چمن بیکار
به هر لسان که به هر کس شکایت آوردم         بکرد چق چق و از پیش من نمود فرار
به کاروان جهان گوش کس نمیشنود               که رهروان همه افتاده اند زیر قطار
یقین کنید که از اشک و آه سو زانم               کباب گشته دل مرغ و جان ماهی زار
فراق نامهء من را به مادرم خوانید               اگر چه نیست ورا طاقت غم بسیار
گمان کنم که به جز گریه چارهء نکند            دعا کند به من و درد من کند ابزار
(ظفر) به مادر غمدیدهء مهاجر خود             فراق نامه نویسد به شیوه اشعار

چه شبها که نخسپیدم برایت
ز بی خوابی چی آرزد چشمهایم
ولی ای طفلک نادان مادر
به جای نعمتش گشتی بلایم
ترا ایستاده کردم من به پایت
چو ایستادی نمودی زیر پایم
به من آمد جفا و ذلت از تو
زمن بر تو نیامد جز وفایم
فلک پاشید از قهر خداوند
که با فحش و غضب کردی صدایم
ز بهر بردن اسباب خانه
بدست دوستانت بستی پایم
زدی با کفش زخمی بر دهانم
که تا خاموش سازی گریه هایم
به جرم آنکه من کردم بزرگت
عوض کردی به گریه خنده هایم
ندانستم که مادر بودنم هم
به زیر نام زن گردد جزایم
تو رفتی من نشستم غرق در خون
میان خانهء خالی قبایم
برای زیورات و مال دنیا
ز دستم دور انداختی عصایم
خدا از بهر دید همچو روزی
چرا نگرفت از من دیده هایم؟
گرفتی جان من با ضرب خنجر
چی جبرانی نمودی شیر بهایم
برو زینجا و دور انداز تیغت
که در بندت نیاندازد نوایم
بشوی از دست و پایت خون پاکم
ببند با ریسمانی دست هایم
که تا همسایگان دانند که دزدی
برای کشتنم بود در سرایم
نیایی تا دو سه روزی به خاکم
بگو پیش آمده کاری برایم
که تا مردم ترا قاتل نگویند
ندارد طاقتش این گوشهایم
کنون نادانی ، دانم دانی آندم
که بر گوشت ز خاک آید صدایم
دعای بد نمی خیزد ز قلبم
دعایت میکند سر تا به پایم
خدایت رهنما باشد به نیکی
همین تا زنده ئی باشد دعایم
برو بابای من ای نور چشمم
ترا من می سپارم بر خدایم

صالحه وهاب واصل

بیست و چهار ساعت

تردیدی نیست که تلویزیون ها و رادیو ها با شتاب علیه نقض حقوق بشر در این کشورهای دوردست بسیج شده و عنوان نخست برنامه های خبری خود را به آن اختصاص می دهند و با نکوهش نقض حقوق ابتدائی بشر، از مقامات کشور شان خواهند خواست که نسبت به این مسئله واکنش نشان دهند یا حتی مداخله کرده و علیه پکن و مسکو مجازات هائی اعمال کنند.
اما، واقعیت چیست؟ دو هزار زندانی واقعا اعتصاب غذا کرده اند، اما در فلسطین! این رویداد ظاهرا توجهی به خود جلب نکرده است. مدت هاست که می دانیم، فلسطینی ها، اعراب و مسلمانان انسان هایی مساوی با دیگران نیستند (۱).
به گزارش لوموند (۶ مه ۲۰۱۲) «جنبش اعتصاب غذای زندانیان فلسطینی در اسرائیل، دو هزار زندانی را در بر می گیرد» (۲).
«اسرائیل برای مهار جنبش اعتصاب غذای زندانیان فلسطینی با مشکلات روزافزونی مواجه است. این اعتصاب از ۱۷ آوریل برای اعتراض به مقررات حبس اداری به راه افتاد. پیرو مقررات حبس اداری، افراد بدون محاکمه و دادگاه به مدت شش ماه قابل تمدید زندانی می شوند. بنا بر گزارش انجمن الضمیر، (به معنی وجدان که انجمن فلسطینی دفاع از حقوق زندانیان است) در این اعتصاب غذا، دو هزار زندانی شرکت دارند.»
دست کم «دو زندانی به نام های بلال دیاب، ۲۷ ساله اهل جنین و طاهر هلاهله ۳۳ ساله اهل الخلیل از اعضای جهاد اسلامی که از ۲۹ فوریه اعتصاب غذا کرده اند، در شرایط وخیمی به سر می برند. پس از هفتاد روز بدون غذا، آنان در مرحله ای به سر می برند که پزشکان « مرحله بحرانی» می نامند. در روز ۳ مه هر دو جوان را با صندلی چرخدار به دادگاه عالی اسرائیل بردند اما، دادگاه مزبور تصمیم آزادی احتمالی را به آینده موکول کرد».
«دست کم، وضعیت جسمانی شش زندانی دیگر نیز نگران کننده اعلام شده است. این اعتصاب غذا به زندان های عمده اسرائیل نیز سرایت کرده و چندین رهبر گروه های مقاومت فلسطین از جمله احمد سعدات، رهبر «جبهه خلق برای آزادی فلسطین» به آن پیوسته اند. در حالی که تظاهرات پشتیبانی از این جنبش چند شهر فلسطین را فراگرفته، دولت بنیامین نتان یاهو، نخست وزیر اسرائیل هیچ تصمیمی در این مورد نگرفته است.»
این اعتصاب، در درجه نخست، مسئله «حبس اداری» (یعنی بدون مدرک و محاکمه) را هدف قرار داده است که میراث دوران قیمومت بریتانیا است، هنگامی که بریتانیا (در سال های ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۸) با «تروریسم صهیونیستی» مبارزه می کرد. همان طوری که در کتاب «فلسطین مظهر چه چیزی است؟» (۳) یادآوری می کنم، حقوق دانان بسیاری از جمله دکتر موشه دونکل بوم ، این قانون استثنائی را مورد نکوهش قرار داده اند. نامبرده بعد ها عضو دادگاه عالی اسرائیل گردید. او اعلام کرده بود : «این آئین نامه تهدیدی دائمی علیه شهروندان است. ما، حقوقدانان به آن به دیدهء نقض آشکار اصول اساسی برابری، عدالت و انضباط نگاه می کنیم. این آئین نامه خودکامه ترین تصمیمات مقامات نظامی و اداری را به نمایش می گذارد. (…) این آئین نامه شهروندان را از حقوق شان محروم کرده و به مقامات کشور قدرت نامحدود می دهد.» اما، صهیونیست ها پس از رسیدن به قدرت، این انتقادات را فراموش کرده و از این قوانین بر ضد اعراب استفاده کردند.»
دادگاه عالی اسرائیل که برخی آن را به مثابه ضامن دموکراسی در این کشور معرفی می کنند، فرجام خواهی دو زندانی بلا تکلیف را که دو ماه است اعتصاب غذا کرده اند، رد کرد. (هآرتص، ۸ مه ۲۰۱۲) (۴). دادگاه عالی اسرائیل در کمال تزویر اعلام کرد که این روش حبس اداری «در زمینه قضائی، خطا بوده» و باید «تا حد امکان کمتر» مورد استفاده قرار گیرد، اما فرجام خواهی زندانیان را رد کرد. در گذشته، اسرائیل به طور رسمی، اعمال «فشار های بدنی معتدل» به زندانیان فلسطینی را مجاز می دانست: یعنی کمی شکنجه، نه زیاد!… این دادگاه عالی «بشردوست»، تا سال ۱۹۹۹ از این تصمیم حمایت کرد (در آن هنگام، زمان اوج «مذاکرات صلح» میان اسرائیل و سازمان آزادی بخش فلسطین بود!).
ریچارد فالک*، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد برای حقوق بشر در سرزمین های اشغالی فلسطین، با گزارش اعتصاب غذای زندانیان فلسطینی اعلام کرد «از نقض دائمی حقوق بشر در زندان های اسرائیل منزجر شده است . از سال ۱۹۶۷، تعداد ۷۵۰ هزار فلسطینی از جمله ۲۳ هزار زن و ۲۲۵ هزار کودک در زندان های اسرائیل زندانی شده اند. یعنی ۲۰ درصد کل جمعیت فلسطینی سرزمین های اشغالی » (۵).
نتیجه این است: سکوت بیشتر رسانه ها؛ عدم وجود کوچکترین فشاری بر دولت اسرائیل؛ عدم مشاهده هیچ برآشفتگی اخلاقی در روشنفکران نامدار … زمین همچنان می چرخد و برخی در شگفتند که چرا گفتمان اروپائیان در باره دموکراسی و حقوق انسانی، در جهان عرب بیشتر مایه ریشخند شده است.
لوموند دیپلوماتیک

به گزارش ایرنا، هیات های نمایندگی غربی حاضر در این نشست دو روزه كه اغلب در سطح معاونان وزرای دفاع و امور خارجه حضور داشتند، با تهدیدهای آشكار مسكو مبنی بر حمله نظامی به تاسیسات نظامی آمریكایی مستقر در اروپا در صورت ادامه بن بست موجود در مذاكرات مربوط به سپر دفاع موشكی مواجه شدند.

مقام های ارشد روس در نشست كه با حضور 200 مقام عالی رتبه از بیش از 50 كشور جهان در مسكو برگزار شد، برای نخستین بار به شكل جمعی و بی پرده نسبت به تبعات بی توجهی آمریكا و متحدان اش به نگرانی های روسیه از استقرار گام به گام سپر دفاع موشكی در اروپا هشدار دادند.

مقام های روس شركت كننده در این نشست مهم بین المللی به صراحت اعلام كردند كه بزرگ نمایی تهدید هسته ای ایران و كره شمالی برای توجیه اجرای خزنده طرح سپر دفاع موشكی آمریكا در اروپا دیگر بیش از این برش ندارد و غرب باید از تلاش برای گمراه كردن افكار عمومی جهان با سوء استفاده از این موضوع دست بردارد.

هر چند پیش از این دمیتری راگوزین نماینده سابق روسیه در ناتو نیز اعلام كرده بود كه تلاش غرب برای برجسته سازی خطر موشكی ایران برای كشورهای بالتیك افسانه ای بیش نمی باشد، ولی تكرار این موضع گیری از سوی عالی ترین مقام های نظامی و سیاسی روس خط بطلانی بر امكان ادامه اجرای بدون مانع طرح سامانه دفاع ضدموشكی اروپا به دست آمریكایی ها و در مجاورت مرزهای غربی روسیه كشید.

در همین راستا \’نیكلای ماكاروف\’ رییس ستاد كل نیروهای مسلح روسیه خطاب به نمایندگان غربی حاضر در نشست اعلام كرد كه ادعای آمریكا و ناتو مبنی بر تهدید موشكی از طرف ایران و كره شمالی بی اساس است.

ماكاروف گفت: نظریه تهدید موشكی از طرف ایران و كره شمالی كه آمریكا برای ایجاد سیستم پدافند موشكی خود توجیه می كند، تخیلی است.

رییس ستاد كل نیروهای مسلح روسیه خاطرنشان كرد: آمریكا به بهانه تهدید موشكی ایران و كره شمالی قصد دارد اجزای سامانه موشكی خود را در نقاط مختلف جهان مستقر كند و این تهدیدی برای روسیه می باشد.

مقام های روس در نشست بین المللی مسكو ، بهانه تراشی غربی ها مبنی بر احتمال پرتاب موشك های ایرانی به اروپا را رد و اعلام كردند كه دیگر حاضر به عقب نشینی در برابر موضع گیری های توسعه طلبانه آمریكا و متحدانش اش برای پیشبرد طرح سامانه دفاع ضدموشكی اروپا در مرزهای غربی خود نیستند.

غرب كه پیش از این همواره بر طبل \’خطر موشكی هسته ای ایران\’ می كوبید، در نشست مسكو با واقعیت های موضع گیری روسیه در این خصوص در دو بعد نظامی و سیاسی مواجه شد و متخصصان نظامی روس با رونمایی از مدل رایانه ای سه بعدی خطرات سپر دفاع موشكی آمریكایی در اروپا برای امنیت نیروهای هسته ای راهبردی خود به جد هشدار دادند كه نمی پذیرند هدف بازی دفاع موشكی واشگتن باشند.

\’ایگور سرگون\’ رییس اداره كل اطلاعات ستاد مشترك روسیه نیز با بیان اینكه \’ایران و كره شمالی در حال حاضر موشك های بالستیك با برد بلند در اختیار ندارند\’، به طور ضمنی به هیات های غربی حاضر در نشست فهماند كه بازی با برگ تخیلی \’خطر هسته ای ایران\’ در مذاكرات مربوط به سپر دفاع موشكی میان كرملین و واشنگتن بیش از این برد ندارد.

سرگون دیروز پنجشنبه در یك نشست خبری در حاشیه كنفرانس بین المللی سپر دفاع موشكی در مسكو با اشاره به اینكه \’در حال حاضر فقط كشورهای شناخته شده هسته ای دارای موشك های بالستیكی با برد بیش از 5/5 هزار كیلومتر و نیز فنآوری تولید این نوع موشك ها هستند\’، اعلام كرد كه متهم كردن ایران به تهدید اعضای ناتو بهانه ای بیش نیست و مسكو استدلال غرب بر این مبنا برای تنگ تر كردن حلقه محاصره موشكی علیه روسیه را تحمل نخواهد كرد.

مقام بلند پایه نظامی روس همچنین با ذكر اینكه \’تحقیقات ما نشان می دهد موشك های بالستیكی میان برد در تعداد معدودی از كشورهای غیر هسته ای وجود دارند كه اسراییل، هند، ایران، كره شمالی و پاكستان از جمله آنها هستند\’، تخیلی بودن حمله موشكی كشورمان علیه اروپایی ها و آمریكا از لحاظ فنی را تشریح كرد.

\’كنستانتین سیوكوف\’ معاون آكادمی مطالعات ژئوپولیتیك روسیه نیز با اشاره به تلاش غرب برای متهم نشان دادن كشورهای دیگر مانند ایران در بحث سپر دفاع موشكی اعلام كرد كه در منطقه تنها روسیه دارای موشكهای دور برد می باشد و برپایی سامانه دفاع موشكی آمریكایی در خاك اروپا در اصل علیه مسكو است.

جو ضدغربی حاكم بر نشست بین المللی سپر دفاع موشكی در مسكو موجب شد هیات های نمایندگی غربی حاضر در محل نیز كه پس از دیدن مدل سه بعدی تهدیدات سامانه دفاع ضدموشكی آمریكایی مستقر در اروپا برای توانمندی های هسته ای روسیه حرفی برای گفتن نداشتند، ناخواسته به غیرواقعی بودن تهدید موشكی كشورمان علیه اروپا اذعان كنند.

برآیند نشست بین المللی دو روزه سپر دفاع موشكی در مسكو این شد كه هیات های غربی به فرماندهی آمریكایی ها نتوانند كوچك ترین گامی در راستای تلقین ادعاهای نخ نما شده مبنی بر تهدید موشكی هسته ای ایران برای جهانیان به مقام های روس و دیگر نمایندگان حاضر در محل از 50 كشور جهان بردارند.

خلع سلاح هیات های غربی حاضر در نشست در مقابل نمایش رایانه ای واقعیات تهدیدآمیز سپر دفاع موشكی آمریكایی در اروپا برای امنیت روسیه ، در رسانه های روسی نیز بازتاب گسترده ای داشت و رادیو دولتی \’صدای روسیه\’ در گزارشی اعلام كرد كه مقام های روس این بار بی پرده در مورد سامانه دفاع موشكی با همتایان خود سخن گفتند.

خبرگزاری ریانووستی نیز با پوشش وسیع خبری این نشست بین المللی با تیترهایی همچون\’ خطر موشكی ایران و كره شمالی بزرگ نمایی می شود\’، از جدی بودن هشدارهای مسكو به غرب درباره بهای سنگین پیشبرد طرح استقرار سپر دفاع موشكی آمریكایی در مجاورت مرزهای غربی روسیه خبر داد.

در نهایت می توان گفت كه هیات های نمایندگی غربی حاضر در نشست بین المللی \’سپر دفاع موشكی\’ در مسكو به ویژه هیات آمریكایی با دستان خالی بازگشتند و مقام های روس با تكرار موضع گیری اصولی و برگشت ناپذیر خود مبنی بر مخالفت با ادامه اجرای طرح سامانه موشكای اروپا به دست واشنگتن به غرب پیام دادند كه دیگر پیش رفت در این مسیر خطرناك با تكیه بر ادعاهای تكراری میسر نیست.ایرنا

انجمن فرهنگی میهن بدین وسیله مراتب تسلیات عمیق خویشرا به محترم سید نعیم , خانواده محترم شان, جناب محترم انجنیر عزیز , محترم فیاض عزیز , اعضای فامیل, اقارب و دوستان آنمرحومی تقدیم نموده روح متوفی را شاد خواسته برای بازماندگان اش صبر جمیل و عمر طویل را آرزو مینماید.

بهشت برین مکانش

انجمن فرهنگی میهن

گتنبرگ ـ سویدن

 با تاُسف عمیق ازوفات محمدظریف سروراطلاع یافتیم

  انا الله و انا الیه راجعون

انجمن حقوقدانان افغان دراروپا

انجمن حقوقدانان افغان دراروپا به مناسبت وفات شادروان محمد ظریف « سرور » حقوقدان سابقه دار،عضوومسئول یکی ازشعبات انجمن حقوقدانان جمهوری افغانستان عمیق ترین مراتب تأثروتأالم خویش را ابرازمیدارد 

                                   مرحوم محمد ظریف به مثابه یک شخصیت حقوقی وچهره متبارز طی سالیان متوالی در ارگانهای حراست حقوق پیوسته تلاش نمود تاعالیترین ارزش های دانش حقوقی خویش را درخدمت مردم قراردهد وهمیش بخاطرتطبیق حاکمیت قانون مصدرخدمات شایان گردید.  مرحوم ظریف شخص مهربان ، خوش مشرب ،خوش صحبت وکلام اش مملوازظرافت ورفاقت بود درمناسبات با دوستان وهمکاران خودمانی وصمیمی بود که بخاطرحسن سلوک ،تواضع ،وفا وصفایش مورد احترام وحرمت دوستان ،رفقا وهمکاران قرارداشت.  انجمن درحالیکه بمناسبت این ضایعه حقوقی خود را سوگوارمیداند بدین وسیله مراتب تسلیت خویش رابرای خانم ،فرزندان،خواهران وبرادران،هممسلکان، دوستانش وسایر بازمانده گان مرحوم محمد ظریف سرورتقدیم داشته ازبارگاهی ایزد متعال فردوس برین را برایش استدعا مینماید.  یاد وخاطرات اش برای همیش گرامی خواهد ماند.
                                                                                                                                                                                            بااحترام                                                                                       پوهاند دوکتورغلام سخی مصئون 

                                                                    رئیس انجمن حقوقدانان افغان دراروپا

اخلاق وعادات که به کندی تغییر می نمایند در روزگارما مانند ابرها در برابر بادها در تغییرند.

  زندگی شهری میلیون ها جوان را طعمه دلالان محبت ساخته کسانی که به پختگی و کهولت رسیده ولی هنوز شاید به جمود پیری قدم ننهاده اند چه بسا بتوانند نسل  آینده را نیک بفهمند؟ 

شاید  در اینجا وجهه نظر کاملا نادرست باشد – ما باید تغییر پذیری  خوی ها نسبت به سقف اخلاق را در نظر اوریم . باید اصل دنیوی و فنا پذیری  آن را به مبنای تغییر حیات  انسانی بپذیریم .
اصل اخلاق ناشی از کنترول آزادی فردی به نفع اجتماع است که برای حفظ و سلامت نوع مفید دانسته میشود؛ بعضی از اداب فقط رسم وعرف است و جزو اخلاق محسوب نمشود .
در تاریخ بشر از این قبیل تغییرات بسیار اتفاق افتاده – انتقال از زند گی صیادی به کشاورزی و دروه صنعت همه منجر به تغییرات در اخلاقیات شده است اینکه دوره سابق برای نوع مفیدتر بوده و به دوره جدید مضرات زیاد تر شده حرف دیگر است.
من اینجا از سیر روابط اخلاقی در حدود خانواده و روابط زن و مرد گپ میزنم.
 در کتاب تاریخ جهان باستان بیشترآنچه توجه ی من را معطوف داشت موقف و ارزش خانواده در دوره کشاورزی بود . با نظر داشت این مبداء  تا فیلحال تحولات بسیار و مهم در افکار وعقاید انسان ها روی داده است.
مرور انتقال اندیشه های بشری و کیفیت زندگی قبایل و طوایف در بحث تاریخ بسیار دلچسپ است و دلایل خیلی رویداد هایی ریشه می یابی میشود . پس از  تشکیل  بیولوژیک انسان کنونی ؛ زنده گی با جامعه اشتراکی طایفه ای شروع شده که دوران های قبلی و بعدی تفاوت هایی کرده ؛ اما اشتراکیت طایفه ای  از لحاظ زمانی بسیار طولانی مطابقت دارد. 
مثلاً در ابتدا انسانها همچون درنده گان غذا صرف می کردند زیرا نمی دانستند که طعمه بعدی چی خواهد بود . هنوز معلوم نیست که انسان چگونه از زندگی صیادی به کشاورزی منتقل گردیده  اما با این انتقال به فضایل جدید نیاز پیدا گردید. ازهمه برتر در وضع زن تغییرات بوجود آمد . در زندگی ارام و پایدار کشاورزی بسیار از فضایل کهن ناقص گردید . کشاورزی که از حاصل چینی ها بوجود آمده  بویژه به عهده زن قرار داشت و دامپروری که از شکار حیوانات مشتق گردیده وظیفه مرد ها بود.
زیادت نفوس و احتیاجات دو پیکرجامعه موجب شد که امر مربوط هر کار برحسب  جنسیت تقویت گردد . به وجود زن در مزرعه بیشتر از هر زمان دیگر احتیاج افتاد. زیرا بانوان ثمره کارشان ده برابر افزونتر گردید و استخدام زنی بیگانه برای این همه کار؛ گران بود پس ازدواج یک نیاز گردید و به علاوه کودکی که از ثمره ازدواج آنها بوجود میامد از لباس و خوراک ساده ای که میخواست نفع بیشتر می رساند و به همین جهت مادری امر مقدس شد و تحدید فرزند امر زشت . واحد اساسی جامعه طایفه مادری بود . از اینرو یک چنین نظام اخلاقی در تکامل جامعه بشری مرحله ای اجتناب ناپذیر بشمار میاید. در زندگی اقتصادی و اجتماعی زن و مرد برابر بود. 
کشاورزی و سفالگری به  نقش اقتصادی زن اهمیت بیشتر داد و در اوج نظام طایفه ای زن موقعیت ممتازتر نسبت به مرد را دارا بود. در نظام طایفه ای خانواده زوج تقویت شده بود وهمچنان عفت برای زن امر حتمی شمرده میشد چون بی عفتی منجر به داشتن فرزندانی میشد  که حمایت قانونی نداشت.
اینکه مسیحت تعدد زوجات و طلاق را منع نموده بود  کار معقول بود. چون زن کشاورز فرزندان زیاد  بوجود میاورد و سزاوار بود که زن و مرد تا هنگام  رشد کودک باهم کار کنند. زمانی که فرزند کوچک  به سن رشد می رسید انس و تشابه روح زن و مرد نضج گرفته می بود و مانع طلاق میگردید. این قانون با اصول عفت و زود زن گرفتن و تحریم طلاق و کثرت اولاد پانزده قرن در اروپا و مستعمره های ان دوام داشت .
زندگی در قرون وسطایی برای مردم دشوار بود چون نه خانواده باید برای تولید غذا کار میکرد تا یک خانواد میتوانست به کار دیگر بپردازد. مگر در امریکای عصر جدید یک خانواده ای تولید کننده غذا می توانست پنج تا شش خانواده را برای انجام کا ر های دیگر آزاد کند. رفاه در این قرن تا حدی بود که مردم بتواند  در عرصه فعالیت های هنری و فکری توانمند گردند. در واقع در این قرن  مردم  شهرها ، روستا ها  و حتی تمام مناطق که قرن ها با هم پیوند داشتند  خود را مستقل ساختند . مردمانی که عادت داشتند بخشی از یک کل باشند و قوانین و فرهنگ شان را از آن بگیرند در آغاز کوشیدند  به عادات کهن بچسپند وآنچه را که نتوانستند حفظ کنند کوشیدند از نو بیابند. در هر تمدنی خشکه مقدسان دارای فضایل مخصوص به خود بوده و مانده اند. 
جالب است بدانیم که صنعت نیز درآغاز متعلق به خانواده بود زیرا تولید صنعت در خانه صورت میگرفت نه در کار خانه . خانه از مشغله و سر و صدای جدید  به زندگی وظیفه و معنی نو می بخشید.
 ظهور ماشین های جدید عمل زنده گی و درک آن را سال به سال مشکلتر ساخت در نتیجه حتی بلوغ و پختگی ذهنی درشهر دیرتر از مزرعه  حاصل میشد. مردان بیست ساله شهر های نو در برابر تغییرات اوضاع به مثابه کودکان شدند و ده سال دیگر برایشان لازم آمد تا اشتباهات شان در برابر مردان و زنان و دولت برطرف گردد.
بلوغ ذهنی شاید هم تا چهل سالگی به تاخیر افتاد و دوران رشد درازتر گردید و تعلیم و تربیه جدید ذهن را با وظایف نو آشنا ساخت؛ با آنکه تعلقات فکری اروپاییان عمداً با دین و معنویت پیوند داشت؛ نگرش به علم به عنوان وسیله برای شناخت جهان طبیعی رواج پیدا نمود و پس از رونسانس جریان غالب گردید.
با وفور تجهیزات جدید  زن بیشتر به یک طفیلی زیبا تبدیل وجزئی از زینت خانه محسوب شد . اصول اخلاقی کهن ارتباط میان زن و مرد را فقط در دایره ازدواج اجازه میداد اما امروز در اثر اختراعات و تسهیلات نوین روابط میان مرد و زن دگرکون گردیده مردان به کثرت گناهان روی آورده به فحشا ی رسمی دست میزنند و خیلی از زنان در لجام گسیختگی همقدم آنها هستند.
 آنچه مهم است و باید در مورد آن بکوشیم که علل اجتماعی پیشرفت صنعت را بدانیم و زیانهایی را که به انسانیت و اخلاق و ارزش ها در حال هجوم است؛ جدی بگیریم و برای آنها چاره اندیشی اساسی و وسیع نمائیم.
پس از جنگ با ایدئالیسم نسلی پیدا گردید که آرزو ها و رؤیا های پدران ما را نابود ساختند و به بیعفتی و به بد اخلاقی گستاخانه و اصالت فرد روی آورده ضد اجتماعی شدند.
ما باید بدانیم که اصول اخلاقی کهن بر پایه ترس از اقامه حدود در دنیا وعقوبت دوزخ در آخرت استوار است ولی دانش ضد ترس است و با توسعه دانش دیگر نمیتوان ترس را پایهء تعلیم  و تربیه قرار داد.
اکنون زندگی نا معتدل ما طالب علم اخلاق نوین است که  بر طبیعت انسان و ارزشهای زندگی استوار باشد و باید تمدنی را که بر اثر فرار دادن خدایان دستخوش این حوادث  شده است نجات بخشیم.  به غلط خیال میکنیم که  برای هدف بزرگ رهسپار گردیده ایم ما از همشهری بودن به افراد مبدل شده ایم . تک تک افراد که هر کدام  خود را معیارهمه چیز میداند ؛ مگر نمیداند که عمر بشر اینچنینی در سر گذشت طولانی نوع بشر با تحولات عظیم و دوره های متعدد ؛ برابرسطری هم نیست . کمترین حکم خرد این است به مثابه جز در برابر کل فرو تن باشیم .
متأسفانه بشر کنونی که با تمام ارزش ها و اخلاقیات و حتی اجتماع یعنی خود انسانیت ستیز دارد و ویرانگری میکند؛ قادر نیست ؛ چیزی بهتر و ارزش بهتر به جای آنها بیافریند و جایگزین کند . اینگونه که پیش برود نه تنها انسانیت نابود خواهد شد که حیات هم از روی زمین محو میگردد.
نمیدانم فیلسوفان ، دانشمندان ، دولت ها ، جوامع جهانی و ملل متحد چرا همه در برابر خطر های تباهکن خانواده و اطفال و نوجوانان و جامعه های انسانی اینهمه بی پروا و بی توجه یا بیچاره اند. باید حتی اختراعات و اکتشافات به نفع مصالح بشری کنترول شود؛ آخر نه ظرفیت بشر و نه ظرفیت زمین نامحدود است . زمین روز تا روز  زیر قیر و کانکریت و سنگفرش گم شده میرود و تولیدات عجیب و غریب صنعتی به هیچ عقل برابر نیست ؛ هم روح انسان و هم محیط ریست و زنده گی را که تنها مال مانیت ؛ نابود کرده میرود ؛ ادویه های عجیب و غریب و مواد مخدر؛ حشره کش ها و فلان  بیمدان ؛ آخر چه حال است!
اینهم شد انسانیت و انسانگری و پیشرفت و ترقی.
یک سلسله چیز ها در مورد خطرات مهندسی ژنتیک در نباتات خواندم هنوز خوب نفهیده ام اما سخن یک دانشمند زیاد به دلم کار کرد؛ او گفته بود دلخوش نباشیم که اینگونه محصولات را زیاد میکنیم و به نفوس بیشتر غذا پیدا میکنیم ؛ از این جریان آفت هایی همه دنیا را میگیرد که آلوده گی و تباهکنی آنها هزاران برابر بمب های اتمی و سلاح های میکروبی است.
ازین خاطر باید از خود دقیق بپرسیم تمدن امروزی ما تمدن علمی – صنعتی است یا تمدن خود کشی؟